Veiligheid 2010
Veiligheid
De voorrijders van de toerfietsers houden een overzicht bij van alle tochten, gereden afstanden, gemiddelde snelheid en eventuele voorvallen. Zo tegen het eind van dit seizoen valt ons op dat we dit jaar een forse toename zien van het aantal valpartijen en ongelukken. Gelukkig zijn de meeste slachtoffers er redelijk vanaf gekomen met wat krassen, schrammen en blauwe plekken. Toch maken de voorrijders en het bestuur zich hier wel zorgen over en streven we naar een komend seizoen zonder valpartijen.
Nader onderzoek levert ons niet echt een duidelijke oorzaak van de valpartijen op. Wel kunnen we wat “voorzichtige” conclusies trekken en adviezen geven.
Snelheid:
Er wordt stevig en enthousiast gefietst bij WTC, dat is ook de bedoeling. Toch onderschatten we regelmatig de hogere risico’s als we met het hele peloton van een rustige, bekende buitenweg de bebouwde kom of een onbekende, onoverzichtelijk situatie binnendenderen. De voorste rijders hebben nog een beetje overzicht maar de rest stort zich in het onbekende. Als voorrijders zullen we meer rekening gaan houden met aanpassen van de snelheid in zulke situaties. Van onze EPO- en ADHD-leden verwachten we begrip hiervoor.
Vermoeidheid:
Tegen het einde van elke tocht worden de verschillen in conditie zichtbaar. Daar waar het ene lid nog vrolijk doortrapt worden andere leden toch zichtbaar vermoeid. Bij vermoeidheid neemt de concentratie en het reactievermogen af. Een ongeluk is dan dus ook veel sneller gebeurt. Daarom een oproep aan alle fietsers die zich niet prettig of veilig meer voelen bij een bepaalde snelheid om dit duidelijk en bijtijds aan te geven (“Tempo”). De voorrijders zullen hier rekening mee houden door het verlagen van de snelheid naar een acceptabel niveau of eventueel de groep te splitsen
Communicatie:
Vaak proberen we te communiceren en dingen te regelen tijdens het fietsen. Het is onmogelijk om in een groep van meer dan 10 personen iedereen dezelfde boodschap over te brengen wat tot verwarring en onduidelijkheid kan leiden. Het is beter het hele peloton op een veilige plek te laten stoppen om noodzakelijke zaken met elkaar te bespreken. Desnoods wordt “Lek” roepen misbruikt om de groep tot stilstand te krijgen. Om de fietsvreugde van iedereen niet te verpesten mag het duidelijk zijn dat hier wel een goede reden voor moet zijn, we zijn lid om te fietsen en niet om stil te staan en te overleggen….
Inwendige mens
Het fietsen met een lege maag, volle blaas, lege bidon of een suikerspiegel “ter hoogte van je enkels” is onverantwoord. Als je jezelf in de weg gaat zitten of je ziet dat een medefietser er doorheen zit, moet dat bekend gemaakt worden aan de voorrijder zodat het tempo aangepast kan worden en/of een sanitaire of culinaire pauze ingelast kan worden. “Tempo” of “Lek” zijn de toverwoorden om het peloton en de voorrijders te informeren als de boodschap niet subtieler overgebracht kan worden.
Hindernissen en obstakels:
En dan hebben we nog alle bekende en onbekende zaken waar je vooral niet tegenaan of overheen wilt fietsen: tegenliggers, paaltjes, drempels, gaten, geparkeerde auto’s, wandelaars, noem ze maar op. Bij WTC is het regel dat we dit soort obstakels door middel van korte mededelingen (“Tegen”, “Paaltje”) en/of armgebaren aan de overige fietsers doorgeven. Dit moet dus voor in het peloton beginnen (behalve bij “Auto achter” en “Tempo” natuurlijk J). Het doorgeven “langs de groep” is echter zeer belangrijk. Het is onmogelijk dat de hekkensluiter een voorrijder kan horen bij onze gemiddelde groepsgrootte. Hierin heeft dus iedereen een belangrijke taak. Met z’n allen hebben we dan een boel ogen gericht op onze gezamenlijke veiligheid.
Om te voorkomen dat het een kippenhok wordt en we zo vaak roepen dat we bij echt gevaar niet meer opletten, moet het afgeven van signalen wel beperkt worden tot de echt noodzakelijke punten. Zelfs dan geldt nog; beter een keer teveel roepen dan een keer te weinig.
Wat zijn de mededelingen ook alweer:
- Voor!
Er wordt een weggebruiker in dezelfde richting gepasseerd.
Met een armsignaal wordt de zijde van de weg aangegeven. - Tegen!
Er komt een weggebruiker tegemoet.
Met een armsignaal wordt de zijde van de weg aangegeven. - (Auto) Achter!
Er komt een weggebruiker achterop die gaat inhalen. - Lek!
Één van de groepsleden heeft een lekke band. - Tempo!
Één of meerdere groepsleden hebben moeite om het tempo bij te houden en vragen of het iets minder snel kan. - Links! / Rechts!
Richtingswijziging.
Met een armsignaal wordt dit ondersteund. - Ritsen!
Signaal om achter elkaar in één lijn te gaan rijden. - Stop! / Pas op!
Bij naderend gevaar of een verkeersweg “Stop!” roepen en hand ophoog ten teken dat we moeten stoppen. D.w.z. iedereen knijpt in de remmen, zodat we met z’n allen op een veilige manier het naderende gevaar kunnen ontwijken of veilig oversteken. - Paaltje!
Bij het naderen van een paal(tje), obstakel of hek links, rechts of midden op de weg
Met een armsignaal wordt de plaats op de weg aangegeven.
Helmen, veilige fietsen, verkeersregels: En natuurlijk dragen we een helm, is onze fiets veilig, goed onderhouden en in orde en hebben we geen attributen op onze fiets die een (extra) gevaar voor onszelf of anderen opleveren bij een valpartij. En de verkeersregels zijn er ook niet voor niets…
Op naar veel veilige kilometers!
Het bestuur
Tags:






